اسير                      

          اگر روزي از اينجا پر بگيرم

          بدامانت در افتم تا بميرم

          شكستي بال من جانا٬ تو ديگر

         دلم مشكن٬ كه من مرغي اسيرم

                                                                    نا اميد

                                                                    سبو بشكسته٬ دل بشكسته زارم

                                                                    چو رفتي٬ رفت از جانم قرارم

                                                                    غريب و بيدل و آواره گشتم

                                                                    دگر اميد هستي هم ندارم