عمری من و تو ،  عمر به غفلت گذراندیم

  خود را ز پی هر چه نه عشق است کشاندیم

 

                         * * *

  بسیار دویدیم و به مقصد نرسیدیم

  بس دیو و دد را که به مقصود رساندیم

 

                         * * *

  من عاشق هر چه هیچ و تو معشوقه ی هر پوچ

  از هیچی و پوچی ، به خطا تخم فشاندیم

 

                         * * *

   از هر چه جمال است و کمال است رمیدیم

   وان را که صفا بود و وفا بود ، رماندیم

 

                         * * *

   دادیم ز کف نقد جوانی و دریغا

   چیزی به جز از حیرت و حسرت نستاندیم