... و او می اید
« یا مهدی … بدان که دلهای مردم مخلص و طاعت پیشه ، همچون
پرندگانی که به سوی آشیانه پر می کشند ، مشتاقانه به سوی تو پر
می زنند.»
پرنده دل ما همیشه در آسمان یاد تو غرق است . نام مقدست که
می آید به احترامت برمی خیزیم .
،آسمان دیدگانمان به یادت ابرآلود
می شودودر انتظار ظهور خورشید وجودت،دانه دانه قطره های اشک
بر گونه هایمان می غلتد و فرو می ریزد
اما انتظارچه سخت و طاقت فرساست ! …
از ، آن سخت تر اینکه چشمهای منتظر ما، تو را دیده و نشناخته است
واز ،آن سخت تر اینکه ، نامه ی اعمال ما که به دستت رسیده ، گاهی
وقتها دل مهربانت را آزرده است. انتظار نداشتی که «شیعه تو»این همه
دچار لغزش و نافرمانی باشد.
اما ای محبوب دلهای امت محمد (ص) !
قلبهای کوچک مارا با یک نیم نگاه خود ، خانه خدا کن !
چه میشود اگر یک بار هم پرتوی از خورشید نگاهت بر دل کوچک ما
بتابد تا همه ی وجودمان را نورنورکند…
مولای ما!...
با قلبهایی سرشارازعشق به تووچشمهایی اشکبارازفراق جانکاه تو،
برای آرامش قلبهای خسته مان بارهاوبارها حدیث امام صادق (ع) را
می خوانیم :
«هرکه دوست دارد از یاران قائم باشد، باید انتظار کشد . ازگناه پرهیز
کند، اخلاقش نیکوباشد درحالی که منتظراست .
پس اگر چنین کسی پیش ازقیام قائم درگذرد ، اورا پاداشی باشد مثل
پاداش کسی که قائم را درک کرده باشد. پس کوشش کنید وانتظارکشید
که گوارایتان باد ای گروه مورد رحمت ! »