راه و رسم زندگی

           هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

                                                             هرگز از ياد من آن سرو خرامان نرود

           آنچنان مهر توام در دل و جان پاي گرفت

                                                               كه گرم سر برود از دل و از جان نرود

           از دماغ من سرگشته خيال رخ دوست

                                                                 به جفاي فلك و غصه ي دوران نرود

          هر چه جز بار غمت در دل مسكين من است 

                                                                   برود از دل من و ز دل من آن نرود

          در ازل هست دلم با سر زلفت پيوند

                                                                 تا ابد سر نكشد و ز سر پيمان نرود

          گر رود از پي خوبان دل من معذور است

                                                                    درد دارد چكند كز پي درمان نرود

          هر كه خواهد كه چو حافظ نشود سرگردان

                                                              دل به خوبان ندهد و ز پي ايشان نرود