گويند در شهري ،

                 عاشق شوريده اي بود بيقرار و آرام !

                 ديوانه اي تمام !

                 همه مي خواستند بدانند كه  "معشوق كيست ؟ "

                 عاشق ، خاك نشين هر كوچه و برزن بود

                                    و چشمانش خيس اشك !

                 دغدغه ي عموم را صد چندان مي كرد كه ،

                     " براستي معشوق او كيست ؟ "

                 برخي از رندان شهر گفتند :

                    " اگر مست شود و از خود برهد ، 

                                 حتما نام معشوق را خواهد گفت ! "

                شبي در پيچ و تاب مبهم سايه ها و همهمه ها!

                مستش كردند مست مست !

                پرسيدند : " بگو معشوقت كيست ؟ "

                جام در انگشتان عاشق مي لرزيد !

               گفت :   " مستم ، اما نه آنچنان كه نامش را بگويم ! "