روزي از روزها لقمان حكيم به پسرش گفت : " امروز من به تو سه

  اندرز ميدهم كه اگر آنها را بكار ببندي ، در زندگي كامروا خواهي شد.

  اول اينكه سعي كن در زندگي بهترين غذاهاي جهان را بخوري

  دوم اينكه در بهترين بستر جهان بخوابي

  و سوم اينكه در بهترين خانه هاي جهان زندگي كني ."

  پسر لقمان پرسيد : " اما اي پدر ، ما يك خانواده ي بسيار فقير هستيم .

  من چطور ميتوانم كه اين كارها را انجام بدهم ؟ "

  لقمان در پاسخ گفت : " اگر كمي ديرتر يا كمتر غذا بخوري ، هر غذايي

  كه بخوري در دهانت مزه ي بهترين غذاي جهان را مي دهد.

  اگر بيشتر كار كني و كمي ديرتر بخوابي ، در هر جا كه بخوابي ،

  احساس مي كني بهترين بستر جهان است.

  و اگر با مردم دوستي كني در قلب اونها جاي ميگيري و اونوقت بهترين

  خانه هاي جهان مال توست . "