راه و رسم زندگی

برای خودمان ارزش قائل شویم

وقتی به خود عشق بورزیم ، دیگران را هم دوست خواهیم داشت.

به همان وسعت وعمقی که بتوانیم خود را دوست بداریم تنها به همان وسعت و عمق می توانیم دیگران را نیز دوست بداریم.هیچ کس نمی تواند چیزی را که مالک نیست ببخشاید.

برای بخشش عشق ،باید عشق داشته باشیم. نیروی بی نهایتی از عشق در نهاد هر انسانی نهفته شده است که در انتظار شناسایی شدن و گسترش یافتن است. بنابراین به خاطر کوچک ترین کار خوبی که انجام می دهیم خود را ستایش وتشویق کنیم.

ما عادت کرده ایم برای کارهای بد ونادرست خود ، به بهانه های مختلف خود را سرزنش کنیم.اما یک بار هم خود را شایسته تشویق وستایش ندانسته ایم.

هم اکنون فکر کنیم و ببینیم از آغاز روز تاکنون چقدر کار و فکر مثبت و نیکو کرده ایم .

یادمان نرود که برای یک ساعت درس خواندن یا مطالعه ی کتابهای مفید ، صبور بودن در مشکلات ، مرتب کردن اتاق ، جویاشدن از احوال دوستان وهر کار خوب و مثبت دیگری که انجام داده ایم ،حتما خود را تشویق کنیم،به خود آفرین بگوییم و برای خود کف بزنیم ،حتی به خود قول دهیم به خاطر انجام کارهای مثبت ،خود را به خوردن بستنی ، پیاده روی ،سینما رفتن ،گردش در پارک ،خرید هدیه و غیره دعوت کنیم و در اولین فرصت به قول خودمان عمل کنیم.